پیچیده شمیمِ لبانت در تنِ شهرباز کدامین پروانه را بوسیده ای؟...

از دور می بوسمت ،از نزدیک می نویسمت...

تصدقت گردم، روزگاری بوده که خیالِ من در تمنایِ رنگ و زبانِ چشمان تا دوردست ترین نقاط پرواز کرده و دستِ خالی برگشته است. نه آن که حرفی از فراموشی در میان باشد، حاشا و کلا، تنها خونابه هایِ چشم و جانِ من مانع از دیدن و فهمیدن شده اند. روزگاری هم بوده که در اوج شرایطِ سختِ جسمی و روحی و بی آنکه میلی از...

حالا بر بالای کوه ها برف نشسته است. بر زمین هم. برفی نرم. حالا قله ها از دید محو شده اند. حالا رد پاهای رفتن بر روی برف نقش می بندند. حک می شوند و می مانند. سپس آفتاب می تابد. برف ها آب می شوند. یخ ها آخرین ها بوسه ها را هم بر گونه ی خشک زمین می زنند. حالا باد می آید و می وزد و کوران می کند. برق را ...

بیایید کمی درباره دیشب حرف بزنیم. دیشب زهرا سیلی زد، شلاق کوبید و طوفان به پا کرد. دیشب حقایق تلخ، به غایت تلخی را بر روی صورتم تف کرد. از دست او ناراحت نیستم. از دست خواهرم یا شمس هم حتی. دیشب فقط یک یادآوری بود. زهرا فقط یادآوری کرد که شین عشق را از دست داده و شین شهوت را در دستم قرار داده ام. گفت...

به قولش: از جوجه هاتون چه خبر؟...

زیبایی تو را در پشت پلک خود پنهان می کند...

تک موی بلندی که از تو او در تن من به یادگار می ماند...

خواب ماه رو دیدم. می گفت سردمه. می گفت مثل یه بی پناهم زیر برف. می گفت دلم آفتاب می خواد...

و گفت شوریده، روزی شراب در شکل زنی سی و دو ساله بر من عیان شد. تلخ و خمّار و سکرآور. لاجرم سر کشیدمش...

همان لحظه ای که برای چندمین بار رقصیدنش را نگاه می کنی و لبخند و گریه و شوق و ذوق و حسرت و آه...

گلوله ایست که قلب را می شکافد و جای خالی اش تا ابد مثل روز اول گرم و تازه می ماند...

در روزی بزرگ به تو خواهم رسید...

تصدقت گردم، چون کودکی بازیگوش ساعت ها با کلمات و عبارات خود را مشغول می کنم و در آخر سر، مکتوبی که در حد و لیاقت زیبایی تو باشد نمی نویسم. تصدقت گردم، کاش در سرزمینی پهناورتر و در زمانی فراختر به انتظار تو می نشستم. جهانی که در آن، نه جسم و تن و عوارضش مطرح باشد و نه تعلقات دنیوی و نه حتی فکر خدا و ...

جنونِ من ،سِحرِ چشمان تو بود ...

از رکاب اسب سیاهم پیاده می شوم. انفیه را به بینی نزدیک می کنم. از پله های اسپانیاییِ تخت جمیشید بالا می روم. کنیزکان سینی های میوه و شربت به دست از مقابلم عبور می کنند. ساعتی در گوشه ای ایستاده و به آنان می نگرم. بر می گردم. سوار می شوم. می تازم. بهار است و بوی بهار نارنج، فضای شیراز را از آن خود کر...

گریز نتوان از آن بیشه زارِ زلفِ توکه هر تار مویش، نخلیاصیلبلندنجیبکهن... + نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور ۱۳۹۶ساعت 1:38&nbsp توسط شوریده |

اندوه هزاران سال تنهایی فرزند آدم در صدای توست. عشق آن سال های دور را، بی هیچ تغییری، می توان دید در طنین فریاد دلکش تو.... + نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور ۱۳۹۶ساعت 1:40&nbsp توسط شوریده |

چیست تپش قلب را زین جهان مقصود؟ دیدن دوست و دیدن دوست و دیدن...

سرِ شب یه غزل خوب می خونی. پناه می بری به سیگار و روز تازه برات شروع می شه... + نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور ۱۳۹۶ساعت 1:44&nbsp توسط شوریده |